Emerytura nieskładkowa w Hiszpanii: warunki i pierwszy wniosek

Emerytura nieskładkowa, czyli pensión no contributiva de jubilación (PNC), może zapewnić wsparcie osobie starszej, która nie ma dostatecznych dochodów i nie spełnia warunków zwykłej emerytury składkowej. Sam brak składek nie przesądza jednak o przyznaniu PNC. Urząd bada wiek, legalne zamieszkanie i sytuację ekonomiczną.

Najpierw sprawdź wiek i historię zamieszkania

Trzeba mieć ukończone 65 lat. Art. 369 ogólnej ustawy o zabezpieczeniu społecznym (Ley General de la Seguridad Social, LGSS) wymaga legalnego zamieszkiwania w Hiszpanii przez dziesięć lat między ukończeniem 16 lat a uzyskaniem prawa do świadczenia, w tym dwóch kolejnych lat bezpośrednio przed wnioskiem.

Przygotuj chronologiczną listę miejsc zamieszkania, z miesiącami rozpoczęcia i zakończenia pobytu. Okresy zamieszkania w Polsce lub innym państwie UE też wpisz: oficjalny formularz przewiduje takie informacje.

Dochód własny i dochody rodziny

W 2026 roku własne roczne dochody muszą być niższe niż 8803,20 euro. Jeżeli mieszkasz z rodziną tworzącą jednostkę ekonomiczną, urząd sprawdza dodatkowo jej łączne dochody. Obejmuje ona osobę, z którą jesteś w związku małżeńskim, oraz krewnych przez pokrewieństwo lub przysposobienie do drugiego stopnia. Osoba, która tylko wynajmuje pokój w tym samym mieszkaniu, nie wchodzi przez to w skład tej jednostki.

Przykładowe limity na 2026 rok:

Podwyższony limit rodzinny nie znosi limitu dochodu własnego. Zgłoś także polską emeryturę, dochody z najmu i inne przychody wskazane w formularzu.

Ile można otrzymać

Pełna kwota roczna PNC w 2026 roku wynosi 8803,20 euro, co odpowiada 628,80 euro w czternastu wypłatach. Kwota indywidualna zależy od dochodów oraz liczby osób uprawnionych w jednostce. Minimum w 2026 roku wynosi 25% pełnej kwoty, czyli 2200,80 euro rocznie. Nie zakładaj zatem, że przekazanie wniosku oznacza przyznanie pełnych 628,80 euro.

Jak przygotować i złożyć wniosek

Sprawę prowadzi właściwy organ wspólnoty autonomicznej; w Ceucie i Melilli robi to bezpośrednio Instytut ds. Osób Starszych i Usług Społecznych (Imserso, Instituto de Mayores y Servicios Sociales). Wybierz formularz dla miejsca zamieszkania, a nie formularz emerytury składkowej Krajowego Instytutu Zabezpieczenia Społecznego (INSS, Instituto Nacional de la Seguridad Social).

Przygotuj dane tożsamości i numer identyfikacyjny cudzoziemca (NIE, número de identidad de extranjero), historię pobytu, informacje o osobach wspólnie mieszkających oraz dokumenty dochodów i majątku. Posiadaczem rachunku do wypłaty musi być osoba wnioskująca; według formularza Imserso posiadaczem rachunku musi być też osoba pełniąca funkcję kuratora (curador) lub opiekuna faktycznego (guardador de hecho), jeśli sąd upoważnił ją do rozporządzania majątkiem osoby wnioskującej. Jeżeli wniosek podpisuje inna osoba w twoim imieniu, trzeba wykazać jej umocowanie; samo pokrewieństwo nie zastępuje odpowiedniego dokumentu.

Wniosek można złożyć elektronicznie albo przez dopuszczony rejestr papierowy. W formularzu wybierasz doręczenia elektroniczne (na stronie e-urzędu organu — sede electrónica — albo na ogólnokrajowej skrzynce doręczeń elektronicznych DEHú, Dirección Electrónica Habilitada única) albo papierowe.

Co sprawdzić po złożeniu

Po przyznaniu prawa skutki finansowe powstają od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu złożenia wniosku (art. 371 LGSS). Porównaj decyzję z wykazanymi dochodami, składem jednostki i datą wniosku.

Według formularza Imserso organ ma maksymalnie 90 dni od rejestracji wniosku na rozstrzygnięcie i doręczenie decyzji (jedyny artykuł rozporządzenia królewskiego Real Decreto 286/2003); po tym terminie brak doręczonej decyzji można traktować jako odmowę (silencio negativo, milczące rozstrzygnięcie odmowne). Brak odpowiedzi nie oznacza przyznania pieniędzy. Po upływie 90 dni bez doręczonej decyzji możesz złożyć wniosek o wydanie decyzji; według formularza Imserso ma on wartość obowiązkowego odwołania przedsądowego (reclamación previa) (art. 129 LGSS i art. 71 ustawy o sądownictwie pracy — Ley 36/2011).