Zaświadczenie o rezydencji i o braku rezydencji (certificado de residente, certificado de no residente) w Hiszpanii

Hiszpańska policja (Policía Nacional) wydaje cudzoziemcom dwa różne zaświadczenia: zaświadczenie o rezydencji (certificado de residente), które potwierdza okresy legalnego zamieszkania w Hiszpanii, oraz zaświadczenie o braku rezydencji (certificado de no residente), które potwierdza status cudzoziemca niebędącego rezydentem Hiszpanii. Według kart procedur Policía Nacional oba są ważne trzy miesiące od wystawienia.

Wybierz właściwe zaświadczenie

Certificado de residente służy wykazaniu przed innymi urzędami okresów legalnego pobytu w Hiszpanii i obejmuje wszystkie okresy pobytu (łącznie) od uzyskania statusu rezydenta. Mogą o nie wystąpić cudzoziemcy z Unii Europejskiej (UE) i z państw trzecich, którzy legalnie mieszkają w Hiszpanii.

Certificado de no residente służy wykazaniu statusu cudzoziemca niebędącego rezydentem Hiszpanii. Mogą o nie wystąpić wszyscy cudzoziemcy — obywatele UE i państw trzecich.

Przygotuj formularz i dokumenty

Według kart procedur Policía Nacional do wniosku potrzebne są:

1. Formularz EX-15 — wspólny wniosek o numer identyfikacyjny cudzoziemca (NIE, número de identidad de extranjero) i zaświadczenia (Solicitud de Número de Identidad de Extranjero (NIE) y Certificados). Policía Nacional odsyła do aktualnej wersji formularza wydanej na podstawie hiszpańskiej ustawy o cudzoziemcach (Ley Orgánica 4/2000) i jej rozporządzenia wykonawczego (Real Decreto 1155/2024).
2. Potwierdzenie zapłaty opłaty urzędowej na formularzu modelo 790, código 012.
3. Przy certificado de residente — kopia całego paszportu, dokumentu podróży, zaświadczenia tożsamości cudzoziemca (cédula de inscripción) albo, u obywatela UE, dokumentu tożsamości.
4. Przy certificado de no residente karta wymienia też osobny wzór wniosku „Solicitud de certificación de no residente”.

Wzór wypełnienia udostępniany przez Konsulat Generalny Hiszpanii w Berlinie pokazuje, że formularz EX-15 ma pole rodzaju dokumentu „CERTIFICADO” z wariantami „De residente” i „De no residente” (obok pierwszego nadania numeru NIE) oraz pola motywu wniosku (interesy gospodarcze, zawodowe albo społeczne, z opisem, np. kupno nieruchomości i urząd, przed którym zaświadczenie będzie przedstawione) i miejsca złożenia. Formularz opłaty 790-012 ma osobną pozycję dla zaświadczeń wydawanych na wniosek zainteresowanego (Certificados o informes emitidos a instancia del interesado). Wzór konsulatu opiera się na wcześniejszej wersji formularza; aktualny formularz może się różnić układem.

Gdzie złożyć wniosek

W Hiszpanii wniosek składa się osobiście do Dyrekcji Generalnej Policji (Dirección General de la Policía) — bezpośrednio albo przez biuro do spraw cudzoziemców (Oficina de Extranjería) lub komisariat policji (Comisaría de Policía).

Jeżeli w chwili składania wniosku przebywasz poza Hiszpanią, kierujesz go do Generalnego Komisariatu do spraw Cudzoziemców i Granic (Comisaría General de Extranjería y Fronteras) za pośrednictwem hiszpańskiego urzędu konsularnego za granicą (Oficinas Consulares de España en el exterior), np. w Polsce.

Termin i brak odpowiedzi

Policía Nacional wskazuje maksymalnie pięć dni od wpływu wniosku do rejestru organu właściwego do jego rozpatrzenia na rozstrzygnięcie i doręczenie. Brak odpowiedzi w tym terminie oznacza, że wniosek uznaje się za odrzucony (milczenie administracyjne ze skutkiem negatywnym, silencio desestimatorio).

Rozstrzygnięcie kończy drogę administracyjną (pone fin a la vía administrativa). Według kart procedur można od niego wnieść:

• nieobowiązkowy wniosek o ponowne rozpatrzenie (recurso potestativo de reposición) do organu, który wydał rozstrzygnięcie — w terminie 1 miesiąca;
• skargę do sądu administracyjnego (recurso contencioso-administrativo) — w terminie 2 miesięcy.

Terminy odwołań liczy się według kart procedur Policía Nacional.