Osoba spoza Unii Europejskiej (UE) w małżeństwie z osobą z Polski: karta pobytu rodziny w Hiszpanii

Osoba spoza Unii Europejskiej (UE) pozostająca w związku małżeńskim z osobą z polskim obywatelstwem, która korzysta z prawa pobytu w Hiszpanii, może ubiegać się o tarjeta de residencia de familiar de ciudadano de la Unión, czyli kartę pobytu członka rodziny obywatela Unii. Jeżeli ta osoba nie ma obywatelstwa państwa UE, Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) ani Szwajcarii i zamierza mieszkać w Hiszpanii ponad trzy miesiące (art. 8 ust. 1 Real Decreto 240/2007 — hiszpańskiego rozporządzenia o pobycie obywateli Unii i ich rodzin), właściwy jest wniosek o tę kartę, a nie rejestracja jako obywatel Unii (certificado de registro de ciudadano de la Unión) przeznaczona dla osób z obywatelstwem UE.

Sprawdź podstawę pobytu obojga małżonków

Samo zawarcie małżeństwa nie zastępuje warunków pobytu osoby z obywatelstwem UE. Po stronie osoby z polskim obywatelstwem trzeba wykazać odpowiednią podstawę: pracę, działalność gospodarczą albo — w przewidzianym wariancie — wystarczające środki i ubezpieczenie zdrowotne. Osoby studiujące mają własny zestaw dokumentów.

Ten poradnik dotyczy rodziny osoby z polskim obywatelstwem w Hiszpanii. Dla rodziny osoby z hiszpańskim obywatelstwem mogą obowiązywać inne zasady i formularz; nie wybieraj procedury wyłącznie na podstawie słowa „familiar”.

Przygotuj dokumenty

Dla zwykłego wniosku osoby w związku małżeńskim przygotuj:

• formularz EX-19 podpisany przez osobę ubiegającą się o kartę;
• jej ważny paszport (przy paszporcie nieważnym — kopię i potwierdzenie wniosku o nowy);
• potwierdzenie wniesienia opłaty (formularz opłaty modelo 790, kod 012 według hiszpańskiej policji krajowej — Policía Nacional; kod sprawdź w instrukcji urzędu, w którym składasz wniosek);
• akt małżeństwa potwierdzający trwający związek;
• zaświadczenie o rejestracji osoby z obywatelstwem UE (certificado de registro de ciudadano de la Unión);
• trzy aktualne kolorowe zdjęcia na białym tle w formacie legitymacyjnym.

Według instrukcji Policía Nacional dokument potwierdzający więź rodzinną składa się z apostille lub legalizacją oraz z tłumaczeniem. Przed zamówieniem tych formalności zapytaj urząd, w którym składasz wniosek, czego wymaga od aktu wydanego w Polsce.

Złóż wniosek w terminie

Wniosek trzeba przedstawić w ciągu trzech miesięcy od wjazdu do Hiszpanii (art. 8 ust. 2 Real Decreto 240/2007). Właściwy jest urząd ds. cudzoziemców (Oficina de Extranjería) prowincji, w której zamierzacie mieszkać, lub wskazana jednostka policji. Sprawdź lokalną drogę złożenia i rezerwacji terminu.

Zachowaj resguardo — potwierdzenie zgłoszenia. Przepisy uznają je za dowód legalnego pobytu w oczekiwaniu na kartę. Posiadanie tego potwierdzenia nie może być warunkiem korzystania z innych praw ani załatwiania spraw urzędowych, jeśli sytuację można wykazać innym dowodem (art. 8 ust. 2 Real Decreto 240/2007).

Decyzja i wydanie karty

Przepisy przewidują wydanie karty w ciągu trzech miesięcy od wniosku (art. 8 ust. 4 Real Decreto 240/2007). Jej zwykła ważność wynosi pięć lat (art. 8 ust. 5), chyba że planowany pobyt osoby z obywatelstwem UE jest krótszy.

Jeżeli w ciągu trzech miesięcy urząd nie wyda decyzji (art. 8 ust. 4 Real Decreto 240/2007), brak odpowiedzi oznacza według Policía Nacional odmowę (silencio desestimatorio). Od takiej domniemanej odmowy możesz złożyć odwołanie do organu właściwego w sprawie (recurso de reposición) w dowolnym momencie od następnego dnia; od decyzji wydanej na piśmie — w ciągu miesiąca (art. 124 ust. 1 hiszpańskiej ustawy o procedurze administracyjnej — Ley 39/2015).

Pozytywna decyzja działa wstecz — pobyt uznaje się za legalny od udokumentowanej daty wjazdu do Hiszpanii jako członka rodziny obywatela Unii (art. 8 ust. 4 Real Decreto 240/2007).

Jeżeli urząd wezwie cię do złożenia brakujących dokumentów, odpowiedz w terminie z pisma i zachowaj dowód. Odmowa musi być przekazana na piśmie z uzasadnieniem oraz informacją o możliwościach i terminach odwołania; przeczytaj je, zanim zdecydujesz o dalszych krokach.