Hiszpańska karta ubezpieczenia zdrowotnego (TSE) na wyjazd do Polski

Jeśli masz ubezpieczenie w hiszpańskim publicznym systemie zabezpieczenia społecznego (Seguridad Social) i jedziesz czasowo do Polski, wystąp o hiszpańską Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ; po hiszpańsku Tarjeta Sanitaria Europea, TSE). Karta jest bezpłatna. Wydaje ją instytucja, w której masz ubezpieczenie — w tym przypadku hiszpańska — a nie polski Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ) tylko dlatego, że masz polskie obywatelstwo.

Sprawdź uprawnienie i dane rodziny

Według Komisji Europejskiej prawo do karty ma osoba ubezpieczona lub objęta państwowym systemem zabezpieczenia społecznego w państwie Unii Europejskiej, w Islandii, Liechtensteinie, Norwegii, Szwajcarii albo w Zjednoczonym Królestwie.

Każdy członek rodziny potrzebuje własnej karty, również dziecko. Okres ważności karty zależy od państwa, które ją wydaje.

Złóż wniosek oficjalnym kanałem

1. Otwórz rządową stronę „Asistencia sanitaria durante la estancia en otro país de la UE y Tarjeta Sanitaria Europea”.
2. Przejdź do wskazanej tam usługi „Tarjeta sanitaria europea y certificado provisional sustitutorio” w portalu elektronicznym systemu zabezpieczenia społecznego (Sede Electrónica de la Seguridad Social) i złóż wniosek.

Ogólnokrajowy portal administracji (Punto de Acceso General) podaje, że karta jest wysyłana na adres zamieszkania wnioskodawcy w terminie nieprzekraczającym pięciu dni (liczy się według administracion.gob.es); w żadnym wypadku nie wydaje się jej do ręki.

Gdy wyjazd jest pilny

Jeżeli wydanie TSE nie jest możliwe albo wyjazd jest bliski, możesz wystąpić o certyfikat zastępczy (Certificado Provisional Sustitutorio, CPS). Rządowa strona podaje odrębny odnośnik do tej procedury.

Gdy instytucja odmawia wydania karty, według Komisji Europejskiej można odwołać się do instytucji ubezpieczeniowej (organismo asegurador). Przy wątpliwościach co do swoich praw pomaga unijna usługa doradcza Your Europe — Asesoramiento.

Do czego karta służy w Polsce

TSE potwierdza prawo do opieki zdrowotnej, która okaże się niezbędna podczas czasowego pobytu (np. wakacji, pracy lub studiów), z uwzględnieniem rodzaju świadczeń i przewidywanej długości pobytu, według przepisów kraju pobytu. Masz wtedy te same prawa i obowiązki co osoby ubezpieczone w Polsce. Czasem trzeba ponieść stałą kwotę lub procent kosztów, tak samo jak osoby ubezpieczone w kraju pobytu; tych kwot się nie zwraca.

Gdy nie masz karty przy sobie albo nie można jej użyć (np. przy leczeniu w placówce prywatnej), nie można odmówić ci pomocy, ale możesz musieć zapłacić pełny koszt leczenia i po powrocie wystąpić o zwrot do instytucji, w której masz ubezpieczenie (Your Europe).

Karta nie jest ważna, gdy celem wyjazdu jest leczenie — wtedy odpowiedni formularz wydaje Krajowy Instytut Zabezpieczenia Społecznego (Instituto Nacional de la Seguridad Social, INSS) albo Instytut Społeczny Marynarki (Instituto Social de la Marina, ISM) po pozytywnej opinii publicznej służby zdrowia (Servicio de Salud). Nie jest też ważna po przeniesieniu miejsca zamieszkania do innego państwa członkowskiego, np. na stałe do Polski. Jeśli karta nie zostanie uznana za granicą, możesz poprosić swoją instytucję zdrowotną o kontakt z lekarzem lub szpitalem; gdy to nie pomoże, możesz zwrócić się do SOLVIT — unijnej sieci rozwiązywania problemów (Red de Resolución de Problemas).